Salim iki göz oda kondularının önünde oturmuş, beklemektedir. Elinde üzeri bolca renkli resimli bir dergi tutmaktadır. Ãœzerinde uçları yerlere sürtmekten aşınmış bir kadife pantalon vardır. Çiçekli gömleği ise daha çok kendisinden oldukça iri birininmiş gibi durmaktadır. Evin içinden bazı konuşmalar duuylmaktadır. Pencerenin önündeki kafeste duran iki küçük muhabbet kuşu zaman zaman seslerini yükseltip seslere eşlik etmektedir.

Toprak yoldan geçen tek tük at arabalarının çıkadığı tozlar Salim'in elindeki dergiyi de toza bular. Salim her defasında elinde sıkı sıkı tuttuğu dergiyi gömleğinin içine sokarak tozdan korumaya çalışmaktadır. Mevsim yazdır ve sivrisinekler de çevrede çok sık dolaşmaktadırlar.

Salim sabahtan beri oturduğu konumuu yalnızca bir kere, o da evlerinin karşısındaki Demirci ızzet Usta ona seslendiğinde bozmuş, ızzet Usta'nın sorduğu soruya yanıt verebilmek için içeriye girmiş, odalardan birindeki duvarda buluan saate bakıp dışarı çıkmış ve

"- On buçuk"

demişti. Ama bunu söylerken öyle bir bağırmıştı ki,muhabbet kuşları yerlerinden fırlamıştı. Oysa ızzet Usta'nın ilk seferde bunu duymayacağını bilen Salim bu kez bir öncekinden daha güçlü bir sesle yinelemişti yanıtını:

"- On buçuk"

Salim önce fazla önemsemez ızzet Usta'nın saati sormasını. Kafasını dergiden kaldırmaz. Fakat bir süre sonra birşey dikkatini çekmiş gibi gözlerini dergiden kaldırıp, ızzet Usta'ya bakar. Adam büyük bir ciddiyetle dükkanının önünde durmuş, belli bir yöne gözlerini dikmiş, kımıldamamaktadır. Onun bu hali Salim'e normal görünmez. O sırada Salim'inin evinin kapısı açılır, bir yandan başörtüsünü düzelten, bir yandan ayakkabılarını giymeye çalışan gereksiz bir telaş içerisindeki anne belirir kapıda. Kendi kendine birşeyler mırıldanmaktadır. Sonra;
(telaş içinde) -Hadi oğlum, hadi.
Salim annesine döner. Yüzüne vuran güneş yüzünden gözlerini kısarak bir süre annesine bakar. Hiçbir şey söylemez.