orta yasli bir anne ve baba... kahvalti sofrasinda... caydanlik ocagin uzerinde... buzdolabindan peynir-zeytin cikarilir... masaya konur... ikisi birbirine bakarlar... yan odada duvarlarda bazi posterler... raflarda kitaplar... bir masanin uzerinde acik bir defter.. genc bir universite ogrencisi kız... sabah calan saatin sesiyle gozlerini acar erkenden... henuz yataktadır... tekrar kahvalti sofrasindayiz... kizin odasinin buzlu camindan yatagindan kalktigini goruruz siluet olarak... anne baba birbirlerine bir kez daha bakarlar... masadaki bos olan ucuncu cay bardagina da cay doldurulur... catali kontrol edilir... sandalyesi duzeltilir... tum bunlar olurken kizin odasindan gurultuler gelir... yere firlatilan birseyler... kiz bagirir arada... duvara birseyler firlatir... buzlucamdan anne ve baba olanlari siluet olarak gorurler ve kahvaltilarina devam ederler...

kız odasından saçlarını toplayarak çıkar .. Sandalyeye oturup çayına şeker atıp karıştırmaya başlarken ,önüne bakarak günaydin der.Anne ve babası hiç bir sey olmamış gibi kahvaltılarına devam ederler . Kız acele ile sofradan kalkar odasının kapısını kitler ve kontrol edip beni bu akşam merak etmeyin diyip evden çıkar .

Gece geç saatlerde yüzü gözü mosmor bir şekilde eve dönen kız anahtarıyla evin kapısını açar, o sırada tuvalete gitmek üzere yataktan kalkmış olan anne, yatak odasının aralığından kızını görür. Kız hızlıca odasına gider, kilitli kapıyı açar ve sertçe kapıyı çarpar. Anne, kızın kapısının önünde, kapıyı çalıp çalmamakta kararsızdır.

Annesi kapının ardından kızına iyi olup olmadağını sorar .Kız iyiyim anne deyip bir daha ses vermez .Odanin içi oldukça dağınıktır kız yatağında oturup boş boş tavana bakmaktadır.O sırada cebine bir mesaj gelir .Mesajda
"Durum tahmin ettiğin gibi değil bu olay iyice çığrından çıktı acil olarak konuşmaliyiz"

bu sırada...

bir başka evdeyiz... bir apartman dairesi... hiç eşya yok... duvarda yer yer sıvalar kalkmış durumda... içerde ayakta duran üç kişi görürüz... içlerinden birisi elinde bir parça beyaz kağıt tutmaktadır ve diğerlerine sorar:

" - Ne dersiniz? Tamam mı?"

Diğer ikisi sessizce başlarını pencereye doğru çevirirler. Bir iki adım atarlar...

" - Tamam!"

Genç kız çantasından bir tükenmez kalem çıkartır, hep birlikte kağıttaki bazı yerleri doldurup imza atarlar.

Daireden garip bir mutlulukla ayrılırlar .Hızlı adımlarla yol boyunca ilerlerler .O sırada kızlardan birinin cep telefonuna mesaj gelir .
"Kızlar benim işler çok karıştı ne yapacağımı bilmiyorum acil tarafından konuşalım"
Ãœçü birbirine bakararak emlakçının ofisine girip kontratı teslim ederler...

EZGı mesajı gönderdikten sonra,odasına girer ortalığı toparlar bir kaç kağıdı ve kıyafeti çantasına tıkar annesi ve babasına not yazarak evden hemen ayrılır .
" Anne ve baba beni merak etmeyin kızların yanında olacağım,Cep telefonum uygun olduğum zaman açık olacaktır"Ezgi kızların kaldığı yurda gelir.Kafeteryaya geçer bir çay alıp sigarasını yakmaya çalışır. Kızlar gelir heyecanla Ezginin yanına otururlar.Ezginin yüzüne bakınca hepsi şaşırırlar.
"Ne oldu sana günlerdir sana ulaşamıyoruz , bize ulaştığında ise haline bak , bir açıklama yaparsin artik"

6 ay öncesi,
Yatağından gülümseyerek uyanan ezgi hemen giyinerek odasından çıkar .
Annesi ve babası kahvaltı sofrasındadır ."Günaydın canlar" der ezgi
Annesi "Günaydin Güzel kızım ,hadi gel kahvaltını et güzelce ,zihnin çalışssın " der babasıda günaydın dedikten sonra "okul nasıl gidiyor kızım alıştınmı " diye sorar
Ezgi "yavaş yavaş alışıyorum babacağım"
"şimdi acelem var dersleri kaçırmayayım,akşama geç kalmaya çalışırım " deyip evden çıkmaya hazırlanır
Annesi babası aynı anda "iyi dersler" kizim diyip uğurlarlar

Ezgi elinde bir kaç kitap tutmuş bir şekilde evin küçük bir bahçeye açılan kapısından dışarı çıkar. Sokak kapısının gıcırdayarak kapanmasını bekler. Tam kapandığından emin olduğunda, gömlek cebinden çıkardığı bir fotoğrafı kitaplardan birinin içine yerleştirir. Biraz sessizce bekler, sonra telaşsızca yürümeye başlar.

Hafif bir yokuşu da olan sokağı boydan boya yürür. Yol ayrımına geldiğinde sağa doğru devam eder. Bu sokak bir öncekine göre daha kalabalık bir sokaktır. Büyükçe bir marketten alışveriş yapıp çıkanlar... Bir berber dükkanının önünü süpürmektedir... ıki ilkokul öğrencisi bir kırtasiye dükkanı vitrininden içeriye bakmaktadır... Yol kenarlarına parketmiş arabalar... Bu arabalardan birinin üzerinde uyuklamakta olan bir kediyi okşayan Ezgi yürümesini sürdürerek bu yolun sonundaki caddeye çıkar. Kolundaki saate bakar.

o sırada arkadan birisinin kolundan cekmesiyle urker .
"beni mi bekliyordun" der hakan, ezgi utangac bir sekilde gulumser el ele tutusarak hızlı hızlı duraga dogru yurumeye baslarlar .
Gelen ilk otobuse binerler . Derslerden konusurlar osırada hakanın cep telefonu calar , heyecanla konusmaya baslar telefonu kapatir hadi hemen iniyoruz diye ezgi cekistirip otobüsten inerler.